Biografie

Sonata Arctica is in 1996 ontstaan aan de rand van de wereld, namelijk in de noordelijke Finse stad Kemi. De allereerste versie van de band heette Tricky Beans. Als Tricky Beans produceerde de band drie demo's ('Friend Till The End', 'Agre Pamppers' en 'PeaceMaker') en speelde tweemaal in Jyrki Sähkösirkus, een live tour versie van een toen bekende TV pop show.

Na een verandering in de line-up in 1997 veranderde de band hun naam in Tricky Means. Laat het bekend zijn aan de metal-gemeenschap dat de band aanvankelijk in muzikale stijlen experimenteerde verre van heavy metal.

In 1999 nam Tricky Means een nieuwe demo op genaamd 'FullMoon'. De demo werd opgenomen in de Tico Tico studio's in Kemi, de woonplaats van de bandleden. De band bestond toen uit: Tony (zang/toetsen), Jani (gitaar), Tommy (drums) en Janne (bas). Dit nieuwe demo was voor de band de eerste stap naar heavy metal. Zo ontstond het kenmerkende geluid van de band van snel, melodisch en keyboard georiënteerde metal met duidelijke en hoge zang. Met wat hulp van het lot en van Ahti Kortelainen van de Tico Tico studio's vond de demo zijn weg naar Spinefarm, het grootste metal label in Finland. Tegelijkertijd werd de naam van de band gewijzigd in Sonata Arctica.

In de zomer van 1999 werd de eerste single van Sonata Arctica uitgebracht, 'UnOpened'. Het titelnummer werd gelijktijdig uitgebracht op de Metalliliitto compilatie cd van 1999. De twee nummers op de single, 'UnOpened' en 'Mary-Lou', markeerden de aankomst van Sonata Arctica aan de metal-gemeenschap. Natuurlijk verliep niet alles even goed. Op de eerste druk van de 'UnOpened' single was het titelnummer ongewild wat vertraagd. De fout werd al snel ontdekt nadat de eerste partij singles naar muziekwinkels was gestuurd. De gehele eerste druk werd teruggeroepen. Er zijn ongeveer 200 exemplaren van de eerste druk verkocht, deze worden nu beschouwd als zeldzame collector's items.

Het volledige eerste album, Elipctica, werd in de herfst van 1999 uitgebracht. Het album werd aanvankelijk uitgebracht in Finland, maar de andere landen volgden snel. Het album was zeer succesvol en gaf Sonata Arctica de mogelijkheid om deel te nemen aan twee tribute albums. 'I Want Out' voor het Helloween album 'Keepers Of Jericho', en 'Still Loving You' voor het Scorpions album 'A Tribute To The Scorpions' zijn beide geweldige versies van de originele nummers.

Al snel na de uitgave van 'Ecliptica' besloot het brein van de band, Tony Kakko, om zich meer te concentreren op het zingen. Dit in tegenstelling tot het proberen om tegelijkertijd te zingen en de keyboards te bespelen. Mikko Härkin, die vroeger in Kenziner speelde, sloot zich aan bij de band om Tony af te lossen van de keyboards en hem toe te staan meer op de voorgrond te treden. Deze verandering zorgde ervoor dat de live shows veel energieker werden. Het introduceerde een nieuw vermogen voor Sonata Arctica, om twee keyboardspelers te hebben die gelijktijdig een nieuwe draai toevoegden aan het levendige geluid.

De snelle stijging naar bekendheid ging verder door tot het einde van 1999 en het begin van 2000. Al snel na de uitgave van 'Ecliptica' werd Sonata Arctica gekozen als support act voor de Europese Tour van Stratovarius, waarmee ze wonnen van meer dan 32 andere bands van 15 verschillende record labels. De tour startte in april 2000 met Stratovarius en Rhapsody. De tour duurde twee maanden, waarin Sonata Arctica meer dan 30 shows in 10 verschillende landen speelde, en meer dan duizend kilometer afreisde.

De tour was zeer succesvol en werd opgevolgd door de uitgave van een nieuwe EP, 'Successor'. Deze EP bevatte twee niet eerder uitgebrachte nummers, de twee covers van de tribute albums van de Scorpions en Helloween, wat live nummers van het Provinssirock Festival en een bewerkt nummer van het album 'Ecliptica'.

In een kleine verandering in de line-up besloot Janne Kivilahti de band om persoonlijke redenen te verlaten. Janne's laatste show vond plaats op 30 juni in de zomer van 2000, in Kemi. Janne werd vervangen door Marko Paasikoski, een van de mede-oprichters van Tricky Beans. Marko was een bekend gezicht voor de hele band, en de overgang verliep dan ook vlot en transparant.

Het jaar 2000 bracht niet alleen een grote tour, een nieuwe EP en een kleine verandering in de line-up, maar ook media erkenning. Sonata Arctica werd gekozen als kandidaat voor de beste nieuwkomer categorie door de Finnish Recording Industry Association in hun jaarlijke Emma Gala. Het nieuwe millennium was ook goed voor de band. In de lente van 2001 opende Sonata Arctica 2 shows voor Alice Cooper, Dio en Ratt in Oulu en Helsinki tijdens de Monsters Of The Millennium Tour.

Aan het begin van de herfst van 2000 tot en met de winter van 2001 werkte de band aan het tweede album. Alle nummers werden opnieuw samengesteld door Tony Kakko. De single van het tweede album, 'Wolf & Raven', werd uitgebracht in mei 2001. De uitgave van het album werd aanvankelijk gepland voor Japan, met andere landen daarna snel te volgen. Deze erkenning voor Japanse fans is er voor een reden. Van het eerste album, 'Ecliptica', zijn er meer dan 30.000 exemplaren verkocht in Japan binnen het eerste jaar van zijn uitgave. Ook speelde de band hun eerste 4 shows in Japan in september 2001.

De andere helft van 2001 was een drukke tijd voor de band. In juli begonnen ze aan een tour in Finland met afzonderlijke shows in Europa, waaronder Wacken Open Air in Duitsland. Daarna vertrok de band naar Japan. Na de tour in Japan tourde Sonata Arctica door Europa als support act voor Gamma Ray, samen met Vanishing Point als speciale gasten. Tijdens de vijf weken op de weg, veroverde de band een totaal van 12 landen met 28 shows. De reis eindigde met een show in Helsinki in november, tot grote vreugde van de Finse fans. Tijdens het touren werd de tweede single van het album 'Silence', 'Last Drop Falls', uitgebracht. Het nummer was vaak op de radiostations in Finland te horen, wat alleen maar zorgde voor meer populariteit voor de band.

Drie weken na de Europese tour werd het tijd voor het tweede gedeelte van de tour door Finland. Er werden 13 goed ontvangen shows gegeven door heel Finland. De Finse shows aan het einde van 2001 en aan het begin van 2002 waren enkel een voorgerecht voor de volgende tour, dit keer in Zuid-Amerika. De 4 shows in Brazilie en 2 shows in Chili toonden de grote populariteit van de band - de menigten behoorden tot de beste en wildste menigten die de band ooit had gezien. Tijdens een van de shows kon de band hun eigen geluid niet eens horen omdat de menigte luider was dan de reusachtige luidsprekers.

De volgende uitgave was het live album 'Songs Of Silence - Live In Tokyo', dat werd opgenomen op 4 september 2001 in Tokio. De Europese en Aziatische versies hadden hele verschillende covers, beide gemaakt door Janne 'ToxicAngel' Pitkänen, die ook de exclusieve tekenaar werd voor de toekomstige Sonata Arctica uitgaven. De Aziatische versie werd uitgebracht in maart, terwijl de andere delen van de wereld hun live album in juli/augustus kregen.

Na de laatste show van de Silence tour, Jörisrock in 2002, besloot Mikko Härkin de band om persoonlijke redenen te verlaten. De band kondigde hun zoektocht naar een nieuwe keyboard-speler aan en kreeg een grote hoeveelheid aanmeldingen van rondom de wereld. Twee van de kandidaten, zowel bekende als hoogst bekwame keyboard-spelers uit Finland, werden gevraagd om naar Kemi te reizen voor de auditie. Aangezien de mogelijkheden van de spelers de band reeds bekend waren, was het kiezen van een nieuw lid buitengewoon - de band wilde een speler die niet alleen muzikaal maar ook geestelijk in de band zou passen, dus namen ze de kandidaten één voor één mee naar de kroeg. Na een avond met de kandidaten in de kroeg gezeten te hebben, stemde de band voor Henrik Klingenberg. Henrik had al zo'n 10 jaar in diverse metal bands gespeeld, zoals Silent Voices en Requiem, en hij had bewezen de juiste man te zijn voor de baan.

Het derde album kreeg de naam 'Winterheart's Guild', en het werd inmiddels opgenomen zonder de nieuwe keyboard-speler. Een vriend van de band, Jens Johansson van Stratovarius, bood zijn helpende hand aan. De band was natuurlijk heel blij om een keyboard-speler van wereldklasse als gast te krijgen voor hun nieuwe album. Jens nam de solo's van 4 nummers voor zijn rekening, terwijl Tony het meeste keyboard werk verzorgde.

Henrik verscheen voor het eerst met Sonata Arctica op 21 februari 2003 in Tornio. Honderden mensen in het publiek uit heel Finland begroetten de band en de nieuwe keyboard-speler enthousiast. Met Henrik kreeg de band een reusachtige hoeveelheid extra energie en visuele verschijning. Met zijn draagbare keyboard hoefde Klingenberg niet op een plek te blijven staan, hij betrad het podium en sloot zich actief aan bij de show. De tweede show met de nieuwe line-up vond plaats in de club Tavastia, de meest legendarische rockclub in Finland.

In Japan werd 'Winterheart's Guild' hierna al snel uitgebracht. De band ging weer op weg en reisde af naar Japan, waar ze 8 uitverkochte shows speelden. Volgens het publiek waren dit tot nu toe de beste live prestaties van de band.

De eerste single van 'Winterheart's Guild' was 'Victoria's Secret', een traditioneel Sonata Arctica nummer met zijn melodische en snelle aanpak. Tijdens de eerste week nam het nummer bezit van #2 in de officiële Finse charts. Daraude's nieuwe single, die tegelijkertijd was uitgebracht, nam bezit van #1. Gedurende de twee weken die volgden veroverde 'Victoria's Secret' #1, en liet daarmee namen als Eminem, Negative en The Rasmus achter zich. Hoewel de single 'Last Drop Falls' een hit was in Finland, kwam hij gedurende zijn 4 maanden in de Finse charts nooit hoger dan #3. 'Victoria's Secret' werd de meest succesvolle single van Sonata Arctica tot nu toe.

Het binnenlandse succes ging verder nadat 'Winterheart's Guild' in Finland werd uitgebracht. Tijdens de eerste week bereikte het een hoogtepunt op #3, waarmee het dit keer The Rasmus, Eminem, t.A.T.u. en Stratovarius achter zich liet. Het album bleef vijf weken staan in de top 10. Na de succesvolle uitgave van het album was het natuurlijk tijd voor het eerste gedeelte van de tour door Finland. In Finland werden 8 succesvolle shows gevolgd door nog4 shows in Frankrijk. Het festival-seizoen was geopend met het Sweden Rock Festival, samen met artiesten als Queensr�che, Yes, Kamelot, en Whitesnake, ging verder met bijvoorbeeld Nummirock en het reusachtige Sziget Festival in Hongarije, en eindigde met het tweede gedeelte van de tour door Finland. Tegen die tijd hadden 14.000 Finnen hun exemplaar van 'Winterheart's Guild' gekocht.

De laatste helft van 2003 bracht nog twee uitgaven. In Finland werd de nieuwe single 'Broken' uitgebracht, die twee niet eerder uitgebrachte nummers bevatte. Deze nummers waren al een jaar eerder opgenomen, toen Mikko nog in de band zat. In Japan werd in november een nieuwe EP uitgebracht, 'Takatalvi'. Deze EP was vooral een heruitgave van de reeds uitverkochte EP 'Successor', met wat extra materiaal en zonder de live nummers.

Omdat het contract met Spinefarm Records na het uitbrengen van 'Winterheart's Guild' was afgelopen, was de band op zoek naar een nieuwe deal. Onnodig gezegd smeekten alle grote metal record labels Sonata Arctica om zich toe te voegen aan hun label. Na onderhandelingen tekende Sonata Arctica bij Nuclear Blast.

In het begin van 2004 werd Sonata Arctica gekozen als support act voor de shows die Iron Maiden in Japan zou geven. In februari kwam de band terug in Finland, om erachter te komen dat ze genomineerd waren voor de jaarlijkese Emma Award in de categorie het beste hard rock / metal album. De andere genomineerden waren Children Of Bodom, HIM en Kotiteollisuus, die ook de award won.

Maart 2004 bracht twee leuke nieuwtjes voor Sonata Arctica. Ten eerste werd Tommy de trotse vader van een pasgeboren baby meisje. Ook ging de band opnieuw naar de Tico Tico Studio's in Kemi om hun vierde album op te nemen. Het album kreeg de naam 'Reckoning Night', en na meer dan drie maanden hard werken waren de opnames eindelijk voltooid. Het album werd gemixed en gemastered in de beroemde Finnvox Studio's. De release data werden vastgezet op begin oktober.

Tijdens de zomer van 2004 speelde de band op vele festivals, dit keer veroverden ze ook nieuw terrein. De band trad ook op op het Tuska Open Air festival, het beroemdste metal festival van Finland. Hier werd voor de allereerste keer het nummer 'Don't Say A Word' gespeeld, dat op het album 'Reckoning Night' zou verschijnen. Tenslotte maakte de band zijn debuut op het Bloodstock Festival in het Verenigd Koninkrijk.

De single 'Don't Say A Word' werd op 23 augustus uitgebracht in Finland. Onmiddelijk na de uitgave veroverde het nummer de eerste positie op de Finse charts. De week erna zakte het nummer een plaats en nam de nieuwe single van Children Of Bodem de eerste positie over. Nog een week later bereikte de EP versie van 'Don't Say A Word' het hoogtepunt op #4, en de single zakte naar #5. Binnen een week maakte Sonata Arctica geschiedenis en had twee uitgaven in de top 5 van de Finse charts. De single versie behield zijn tweede plaats gedurende de weken erna, en bleef in totaal 6 weken in de top 10 staan, met #6 als de laagste positie.

De EP versie werd op 22 september ook uitgebracht in Japan. Vlak na de uitgave van deze EP had Japan wederom een voorsprong en kreeg het album 'Reckoning Night' een week eerder dan Europa. In Finland bereikte het album het hoogtepunt op #2, alleen Rammstein verkocht meer exemplaren van hun nieuwe album. Finland was niet het enige land waar 'Reckoning Night' in de charts kwam. In Duitsland bereikte het album #77, in Zwitserland #85 en in Noorwegen #69.

Na de uitgave van 'Reckoning Night' stond een headliner tour gepland, maar de band kreeg de kans om zich als speciale gasten aan te sluiten bij de tour door Europa van Nightwish. De band stemde in, tourde door Europa met Nightwish en speelde in arena's waar wel tot 12.000 mensen terecht konden. Tijdens de tour speelde de band ook een handvol headliner shows door Europa.

In oktober 2004 ontving de band buitengewoon nieuws: Ze hadden de goud-status bereikt met het album 'Silence'. 'Silence' werd uiteindelijk het meest verkochte album van de band dat de grens van 15.000 verkochte exemplaren had bereikt. Ondanks dat sommige uitgaven erg dichtbij deze status kwamen, was 'Silence' de eerste uitgave in de geschiedenis van Sonata Arctica die deze status behaalde. In november was het publiek van de Tavastia Club in Finland - de beroemdste rockclub in Finland - getuige van de ontvangst van de lang verwachte golden discs, en bedankten zij de band met waarschijnlijk het langste applaus in de geschiedenis van de club.

Het golden disc feest die de Finse tour startte was slechts het begin - de volgende 18 shows door Finland waren boven de verwachtingen van alle eerdere binnenlandse tours door het aantal van de shows en de grootte van het publiek. De laatste show van de tour werd gespeeld in het pas gevormde Finnish Metal Expo in Kaapelithedas, Helsinki. Vanaf het begin van de dag stond het publiek van de uitverkochte show ongeduldig te wachten op Sonata Arctica om te spelen, en dat terwijl de band als headliner was gepland en de allerlaatste show van het weekend moest spelen. Na middernacht kreeg het publiek eindelijk waar het op had gewacht, en de volledige zaal explodeerde vrijwel.

De laatste show van de Finse tour werd niet alleen gespeeld voor het enorme publiek van de Metal Expo, maar was ook een goede oefening voor de band voor de aanstaande tour in Japan. Voor het eerst speelde Sonata Arctica dezelfde setlist die de Japanse fans zouden krijgen - en wat later onvermijdelijk zou blijken, dezelfde set zou later uitgebracht worden op hun eerste DVD 'For The Sake Of Revenge', opgenomen in Tokio op 4 en 5 februari 2005.

Na de zeer succesvolle tour in Japan speelde Sonata Arctica in Finland een eenmalige show bij het 19e jaarlijkse Emma Gala van de Finnish Recording Industry Association. Het gebeurt niet vaak dat een metal band in een pop awards concert speelt, wat nog minder vaak voorkomt is dat Sonata Arctica die avond slechts één nummer speelde. Het ging hier om de eerste single van 'Reckoning Night', 'Don't Say A Word'.

Hierna zou een lange tour volgen waarin Sonata Arctica support act zou zijn voor hun zeer succesvolle landgenoten Nightwish, opnieuw tijdens hun eerste grote tour in Noord-Amerika, maar Nightwish werd plotseling gedwongen om de tour te annuleren.

Ondanks dat werd Sonata Arctica uitgenodigd om een korte tour van 9 shows te spelen. De band gaf alles wat ze hadden voor het publiek van Noord-Amerika en beloofde zo snel mogelijk terug te komen, aangemoedigd door het hartverwarmende welkom dat ze zowel in Amerika als in Canada kregen.

Na de tour in Noord-Amerika speelde Sonata Arctica op een dozijn festivals in Europa, die allemaal goed werden ontvangen. De grootte van de zalen varieerde van het kleine Hullun Mylly in hun eigen woonplaats Kemi tot het gigantische Sweden Rock Festival en het legendarische Wacken Open Air.

Het festivalseizoen eindigde in augustus en op 24 augustus bracht het Japanse label Marquee/Avalon het compilatiealbum 'The End Of This Chapter' uit. De complitatie bevatte een niet eerder uitgebrachte instrumentale versie van het nummer 'Draw Me', afkomstig van het album 'Winterheart's Guild'. De gelimiteerde eerste druk van de compilatie bevatte een DVD met een set van vijf akoestische live nummers.

Kort na de uitgave van het compilatiealbum was de band klaar voor het volgende deel van de Europese tour, waarvoor ze reisden van Nederland naar Italië en terug. De daarop volgende Finse tour startte op 21 oktober in de Hartwall Arena in Helsinki - de grootste zaal in het hele land. Sonata Arctica opende voor Nightwish, die hun aanstaande DVD opnames en op diezelfde avond ook hun lead-zangeres Tarja Turunen uit de band ontsloegen.

Ongeveer een maand na de onvergetelijke avond ging de binnenlandse tour weer verder. Dit keer koos de band en het management voor capaciteit en kwaliteit in plaats van kwantiteit - wat leidde tot slechts 8 shows in de grootste rockclubs in Finland. Het was een zeer succesvolle gok: tijdens de gehele tour zaten de zalen vol, en de gelukkigen die hun tickets vroeg genoeg hadden gekocht zworen dat ze getuige waren geweest van de allerbeste shows die Sonata Arctica tot nu toe had gespeeld.

De latere helft van december 2005 bewees nogmaals de magie van Sonata Arctica: het derde album 'Winterheart's Guild' had net als het album 'Silence' de goud-status bereikt, en in Finland meer dan 15.000 exemplaren verkocht.

Het voor eens en voor altijd veroveren van Finland en het bereiken van de goud-status voor twee albums in één maand was niet genoeg voor de band, ze vervulden ook hun belofte om terug te keren naar Noord-Amerika - en dit keer niet alleen voor een paar shows hier en daar, dit keer ging de band voor het echte werk. De tour omvatte 29 shows in 28 verschillende zalen, en het was niet alleen een showcase voor het hele Amerikaanse continent, maar ook een vervulde belofte aan hun trouwe fans, die ze in 2005 moesten achterlaten toen de tour werd geannuleerd.

Kort na 'Winterheart's Guild' bereikte ook het 4e studio album 'Reckoning Night' de goud-status in Finland, de band was toen nog in Noord-Amerika aan het touren. Er werd vastgesteld dat er van het album wereldwijd 100.000 exemplaren waren verkocht - het was dus het meest succesvolle Sonata Arctica album ooit.

Na de tour in Noord-Amerika ging de band verder met touren om hun live-DVD 'For The Sake Of Revenge' te promoten. De band ging op reis met hun landgenoten van Altaria - met wie Jani eerder ook speelde - en met het Duitse Doro. Aan het eind van de tour was Sonata Arctica ook aanwezig op een aantal festivals in Finland tijdens de zomer.

De wereldwijde Reckoning Night tour duurde uiteindelijk twee jaar en eindigde met een exclusieve verschijning op het zelf gearrangeerde en zelfgenaamde Sonata Arctica Open Air festival in Kemi, de woonplaats van de band.

Na hun laatste live optreden in 2006 trok de band zich terug en begon met het voorbereiden van materiaal voor het vijfde studio album. De band bereikte ook opnieuw een goud-status met hun eerste DVD 'For The Sake Of Revenge'. De DVD bereikte niet alleen de goud-status, maar eindigde ook in de top 10 van de best verkochte DVD's in Finland van het jaar - en dit allemaal terwijl het album nog maar een paar maanden uit was.

Terwijl de band in verschillende studio's aan de opnames van het vijfde studio album 'Unia' - Fins voor 'dromen' - werkte, werd er door de Finse pers aangekondigd dat er een officiële Sonata Arctica documentaire in productie is gegaan. In de documentaire wordt Sonata Arctica gevolgd in hun woonplaats Kemi en wordt er ook getoond hoe een Sonata Arcitca nummer van het begin tot het einde van het creatieve proces wordt gevormd. De documentaire zal voor het eerst vertoond worden op het jaarlijkse muziek video festival van Oulu in september 2007. Ondertussen is de documentaire niet het enige niet muzikale werk met betrekking tot Sonata Arctica, er wordtook gewerkt aan een officiele Sonata Arctica 3D roleplaying game voor de PC genaamd 'Winterheart's Guild'.

Voordat het album 'Unia' in mei 2007 werd uitgebracht werd in Finland, Duitsland en Japan de single 'Paid In Full' uitgebracht. De single bevatte ook een cover versie van 'Out In The Fields', een nummer dat oorspronkelijk werd geschreven door Gary Moore en Phil Lynott. De single bereikte de #1 positie op de Finse single charts, bleef de week erop hangen op #2 en bleef in de nationale top 10 totdat 'Unia' een maand later werd uitgebracht.

Tijdens de week waarin de nieuwe single werd uitgebracht speelde de band vier uitverkochte shows in de grootste rock clubs in Finland. De fans waren getuige van niet één maar drie nooit eerder vertoonde evenementen tijdens een show: Niet alleen de nummers van 'Unia' werden voor het eerst live gespeeld, ook verscheen Sonata Arctica voor het eerst op het podium zonder hun mede-oprichter Jani Liimatainen en dus de eerste keer dat de band speelde met een tijdelijke vervanger. Elke show gedurende een meer dan 10 jaar durende carriere werd gespeeld met de vaste line-up - tot op dit moment. De gitarist Jani Liimatainen moest de vier shows overslaan vanwege zijn dienstplicht voor het Finse leger. Vanwege de duur van de Finse nationale dienstplicht werd hij ook gedwongen om de gitarist Elias Viljanen hem tijdelijk te laten vervangen gedurende de zomer festivals, de vier Japanse shows en de Noord-Amerikaanse tour.

Het is bevestigd dat Sonata Arctica op een paar geselecteerde festivals zal spelen tijdens de zomer. In juli zal de band naar het land van de rijzende zon gaan en het Japanse publiek zal als eerste buitenlanders de nieuwe nummers van het album 'Unia' live horen. Na het festival seizoen is Sonata Arctica klaar om voor de eerste keer naar Mexico te gaan om daar vier shows te spelen. Vanaf daar gaat de band verder naar Amerika en Canada.

Europa zit al een tijdje zonder Sonata Arctica, maar daar zal eind oktober verandering in komen wanneer de band aan een grote headliner tour begint in Stockholm in Zweden. Tijdens de Europese tour speelt de band in dertien verschillende landen met hun support act, de Nederlandse band Epica.

Met vijf gouden disc awards en meerdere uitverkochte tours heeft Sonata Arctica de handen stevig vast aan de geschiedenis van Finse metal - en er zal zeker meer bereikt worden in de toekomst.

Informatie afkomstig van de Officiële Sonata Arctica Website

Design door Bart Lemcke